مقدس است آن را با هوس آلوده نکنیم

باز هم یک شعر زیبا از  شهریار:

شب همه بی تو كار من شكوه به ماه كردنست

روز ستاره تا سحر تیره به آه كردنست

متن خبر كه یك قلم بی تو سیاه شد جهان

حاشیه رفتنم دگر نامه سیاه كردنست

چون تو نه در مقابلی عكس تو پیش رونهیم

این‌هم از آب و آینه خواهش ماه كردنست

نو گل نازنین من تا تو نگاه می‌كنی

لطف بهار عارفان در تو نگاه كردنست

ماه عبادتست و من با لب روزه‌دار ازین

قول و غزل نوشتنم بیم گناه كردنست

لیك چراغ ذوق هم این همه كشته داشتن

چشمه به گل گرفتن و ماه به چاه كردنست

غفلت كائنات را جنبش سایه‌ها همه

سجده به كاخ كبریا خواه نخواه كردنست

از غم خود بپرس كو با دل ما چه می‌كند

این هم اگر چه شكوه شحنه به شاه كردنست

عهد تو سایه و صبا گو بشكن كه راه من

رو به حریم كعبه لطف آله كردنست

گاه به گاه پرسشی كن كه زكوه زندگی

پرسش حال دوستان گاه به گاه كردنست

بوسه تو به كام من كوه نورد تشنه را

كوزه آب زندگی توشه راه كردنست

خود برسان به شهریار ای ‌كه درین محیط غم

بی تو نفس كشیدنم عمر تباه كردنست

آمدی جانم به قربانت ولی، حالا چرا؟                                                                      بی وفا، حالا که من افتادم از پا چرا؟

نوشدارویی، بعد از مرگ سهراب آمدی                                                                   سنگدل، این زودتر می خواستی، حالا چرا؟

نازنینا، ما به ناز تو جوانی دادیم                                                                                 دگر اکنون، با جوانان ناز کن، با ما چرا؟

آسمان چون جمع  مشتاقان پریشان می کند                                                              در شگفتم من، نمی پاشد ز هم دنیا چرا؟

در خزان هجر گل، ای بلبل طبع حزین                                                                  خاموشی شرط وفا داری بود، غوغا چرا؟

شهریارا، بی حبیب خود نمی کردی سفر                                                                  این سفر، راه قیامت می روی، تنها چرا؟

                                                                                                                                                                                                          (  استاد شهریار)

اما به کمک شما دوستان هم نیاز دارم

دست یاری میدهید؟

زندگی چیست؟     

گل زردیست

بنام؟...عشق

آینه شکسته ایست

بنام؟...دل

مروارید روانیست

بنام؟...اشک

خطر نا معلومیست

بنام؟...سر نوشت

فریاد عاشق است

بنام؟...سکوت

اما در این میان

زیبا ترین کلمه ؟...عشق

زشت ترین کلمه؟...بی وفایی

پاک ترین کلمه؟...اشک

بی همتا ترین کلمه؟...تنهایی

بی معنی ترین کلمه؟...جدایی

جذاب ترین کلمه؟...آشنایی

و قشنگ ترین کلمه؟